Assad: In het hoofd van een dictator

Verslaggever Tom Kleijn sprak in Damascus met de Syrische president Bashar al-Assad. Onder meer over de situatie in zijn land, bombardementen op IS en jihadisten.

Door

Roozbeh Kaboly en Tom Kleijn namens http://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2075919-het-volledige-interview-met-president-assad.html

Nieuwsuur kreeg, na jaren van intensief werk door Midden oosten redacteur Roozbeh Kaboly in december 2015 een interview met een van de hoofdpersonen uit het mondiale nieuws: de Syrische president Assad.

Het werd wereldnieuws, in 11 landen uitgezonden, waaronder NBC en BBC World. Maar journalistiek was het een zeer complexe klus: hoe interview je een man, die algemeen gezien wordt als massamoordenaar en dictator? Een interview waar niet in geknipt mocht worden en dat toch scherp moest blijven. Het lukte Tom Kleijn, omdat alle kritische vragen werden gesteld aan een president aan het hoofd van een dictatoriaal regime, in zijn eigen paleis in zijn hoofdstad. Midden-Oosten correspondenten van verschillende media roemden de ‘lef’ van het doorvragen. Anderen uit binnen- en buitenland complimenteerden Nieuwsuur met een scherp en bijzonder interview.

Juryrapport

‘Het feit dat je een omstreden heerser te spreken krijgt is een overwinning op zich, maar dan moet het gesprek nog beginnen. ’

Een interview met een dictator.

Het feit dat je een omstreden heerser te spreken krijgt is een overwinning op zich, maar dan moet het gesprek nog beginnen. Een complexe klus: hoe interview je een massamoordenaar en dictator als Assad? De enige voorwaarde was dat er niet in het interview geknipt mocht worden. Tom Kleijn betoont zich een dienstbare interviewer die geen pijnlijke vraag uit de weg gaat. De vaatbommen en martelingen; je moet er maar naar durven vragen in het hol van de leeuw. Kleijn heeft het lef om door te blíjven vragen. Tegelijkertijd geeft hij Assad de ruimte: hij wil écht zijn antwoord weten. Rustig maar trefzeker koerst hij de kijkers door het gesprek. In dat halve uur komt het vakmanschap van Tom Kleijn volledig tot zijn recht.

De Tegel